Portugalia

Portugalia - Seleção i dwie złote epoki

Bordowa koszulka z zielonymi akcentami i herbem z tarczą. Portugalia gra w tym zestawie od dekad - ciemna czerwień z nutą zieleni, barwy flagi narodowej. To jeden z bardziej eleganckich strojów reprezentacyjnych w Europie - spokojny, klasyczny i natychmiast rozpoznawalny. Wyjazdowa zieleń jest równie charakterystyczna. Na piersi pięć niebieskich tarcz z herbu - symbolicznie pięć ran Chrystusa, jeden z najstarszych symboli Królestwa Portugalii.

Eusébio i 1966 - pierwsza legenda

Portugalia po raz pierwszy zakwalifikowała się na mundial dopiero w 1966 roku - i od razu zakończyła na trzecim miejscu. Sprawcą był Eusébio - "Czarna Pantera" z Mozambiku, który grał dla Benfiki i był jednym z najgroźniejszych napastników na świecie. Dziewięć goli w turnieju, Złoty But, mecz z Koreą Północną gdzie Portugalia traciła 0:3 i wygrała 5:3 - głównie dzięki jego hat-trickowi. Eusébio płakał po porażce w półfinale z Anglią na Wembley. Portugalia zajęła trzecie miejsce i wróciła do domu jako objawienie turnieju.

Eusébio ukończył z 41 golami w 64 meczach dla Seleção - przez dekady rekord niepobity. Zginął w 2014 roku w Lizbonie. Przed Estadio da Luz w Lizbonie stoi jego brązowy posąg. Kiedy Portugalia wylatuje na wielkie turnieje, samolot nosi jego imię.

Złota generacja lat 90. - talent bez trofeum

W latach 90. wyrosła generacja, która przez lata była jedną z najlepszych w Europie - i nie wygrała nic. Luís Figo - zdobywca Złotej Piłki 2000, jeden z najlepszych skrzydłowych w historii - przez lata prowadził drużynę bez tytułu. Rui Costa, João Pinto, Vítor Baía, Fernando Couto. Na Euro 2000 dotarli do półfinału. Na Euro 2004 - rozgrywanym na własnym terenie - przegrali w finale z Grecją 0:1. Cały kraj się zatrzymał. Salão Nobre na Estádio da Luz świeciło pustką. Figo skończył karierę bez trofeum z Seleção.

Ronaldo - człowiek z innego wymiaru

W 2003 roku Cristiano Ronaldo zadebiutował w reprezentacji jako 18-latek z Madery. Przez ponad dwie dekady stał się jej absolutnym centrum. 226 meczów, 143 gole - absolutny rekord w historii futbolu. Nikt nawet nie jest blisko. Swoją setną bramkę zdobył z rzutu wolnego przeciw Szwecji. Sto pierwszy strzelił miesiąc później. Rekord Irana Ali Daei, który stał od 2006 roku, pobił w 2021 roku. Strzelił w pięciu kolejnych mundialach - jedyny piłkarz w historii, który tego dokonał.

10 lipca 2016 - Éder i łzy Ronaldo

Na Euro 2016 we Francji Portugalia szła przez turniej z trudem - trzy remisy w fazie grupowej, przejście w dogrywce. W finale rywalem była gospodarz Francja z Griezmannem, Pogbą i Kantém. W 25. minucie Ronaldo - w starciu z Paulem - zerwał więzadło w kolanie i opuścił murawę na noszach z łzami w oczach. Leżąc na boku obserwował mecz z brzegu boiska, krzycząc do zawodników i trenerów.

W 109. minucie dogrywki Éder - rezerwowy napastnik, którego nikt wcześniej nie traktował poważnie - przyjął piłkę na skraju pola karnego, upuścił ją przed siebie i uderzył z prawej nogi. Niemożliwy gol, piłka pod poprzeczką. Portugalia wygrała 1:0. Ronaldo z koszulami pobiegł na murawę świętować z drużyną. Po raz pierwszy w historii Seleção wygrała wielki tytuł.

Liga Narodów 2019 i 2025

Dwa trofea Ligi Narodów uzupełniły gablotkę. W 2019 roku wygrali finał z Holandią 1:0 na własnym terenie w Porto. W 2025 roku powtórzyli - finał z Hiszpanią zakończył się remisem 2:2, a Portugalia wygrała po rzutach karnych. Ronaldo strzelił gola w finale mając 40 lat. Trzy trofea w historii - wszystkie w erze Ronaldo.

Portugalia to kraj, który przez dekady był blisko bez trofeum, a potem w jedną noc w Lizbonie zmienił historię. Eusébio i Ronaldo - dwie legendy, jedna miłość do burgundowej koszulki.